Μανιταρο-μαγειρεματα στην Καλλιστη

Σας αρέσουν τα μανιτάρια; Αν ναι, μπορείτε να τα φανταστείτε σε σούπα ή γλυκό; Προσωπικά δεν το περίμενα και μάλιστα, μαζί με τα μανιτάρια συνέβει κι ένα κοσμοϊστορικό γεγονός: έφαγα για πρώτη φορά τραχανά! Πολύ γκουρμέ τραχανά μάλιστα… Ακολουθήστε με σε μια μαγική βραδιά γευσιγνωσίας στο γνωστό εστιατόριο «Καλλίστη Γεύσις» στην Αθήνα!


Ο Τίμος Πετρίδης και τα μανιτάρια «ΔΙΡΦΥΣ»

Το Σάββατο που μας πέρασε ήμουν καλεσμένη του φίλου Τίμου Πετρίδη, στα πλαίσια των γευσιγνωστικών βραδιών της ομάδας του γευσιγνωσίας και τουρισμού, στο γνωστό εστιατόριο Καλλίστη για μια γνωριμία με τα μανιτάρια. Όχι ο,τι να’ναι μανιτάρια βέβαια, αλλά τα μανιτάρια «Δίρφυς» από την Εύβοια, που μας ήρθαν σε πραγματικά εντυπωσιακή ποικιλία και ποιότητα. Μαζί γνωρίσαμε και τα εξαιρετικά κρασιά του κτήματος Μεγαπάνου. Μάλιστα και οι δύο παραγωγοί ήταν μαζί μας κι είχαμε τη χαρά να τους ακούσουμε να μας μιλάνε για τη δουλειά και τα προϊόντα τους.

Το κέντρο ήταν γεμάτο κόσμο και να φανταστείτε ότι ήταν η δεύτερη επανάληψη της γευσιγνωσίας, καθώς η πρώτη ήταν sold out. Η Καλλίστη στεγάζεται σ’ένα πανέμορφο νεοκλασσικό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Ασκληπιού 137, προς τη μεριά δηλαδή της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Μετά από μια λαμπρή ιστορία στα χέρια του Τίμου Πετρίδη, η Καλλίστη άλλαξε ιδιοκτησία το 2008 και μαζί ονομασία, έγινε «Κάλλιστη Γεύσις». Οι κοπέλες που πήραν τη σκυτάλη από τον Τίμο αγαπούν πολύ τη μαγειρική, είναι φιλικότατες και χαμογελαστές και δίνουν μια σύγχρονη και δημιουργική νότα στην Ελληνική κουζίνα. Επίσης το προσωπικό που έχουν επιλέξει να στηρίξει την προσπάθειά τους, είναι εξαιρετικό, έμεινα απόλυτα ευχαριστημένη από το σέρβις. Η μουσική πολύ ευχάριστη, μια επιλογή από ινστρουμένταλ μουσική του κινηματογράφου, Enya, Yanni, Secret Garden και λοιποί. Ευχάριστο και ρομαντικό περιβάλλον, απαλός φωτισμός, κεριά, καλόγουστη σύγχρονη τέχνη στους τοίχους.

Η βραδιά ξεκίνησε με ομιλίες των Αθάνασιου Μαστρογιάννη, ιδιοκτήτη της εταιρίας «Δίρφυς», και Αλέξανδρου Μεγαπάνου, ιδιοκτήτη της οινοποιίας «Κτήμα Μεγαπάνου». Είχα την χαρά να γνωρίσω και τους δύο προσωπικά, φάγαμε και μιλήσαμε για τα καλά, αλλά και τις δυσκολίες ή προκλήσεις αν θέλετε, των επιχειρήσεων τροφίμων και ποτών στην Ελλάδα. Νομίζω κάθε προσπάθεια σε ένα τόσο δύσκολο οικονομικό περιβάλλον όπως αυτό που υπάρχει στη χώρα μας αυτόν τον καιρό είναι αξιέπαινη. Πραγματικοί επαγγελματίες κι οι δύο, με ενέργεια κι αγάπη για τη δουλειά τους.

Σούπα βελουτέ με γκριφόλα και αφρό γραβιέρας

Όσον αφορά το μενού, η βραδιά ξεκίνησε με μια ενδιαφέρουσα βελουτέ σούπα με μανιτάρι γκριφόλα και αφρό γραβιέρας. Ναι, αφρό γραβιέρας! Η σούπα απαλή, γήινη, με μια σχεδόν χωμάτινη γεύση μανιταριού. Ο αφρός γραβιέρας ήταν ενδιαφέρων, αλλά θα τον προτιμούσα μια νότα πιο έντονο. Τη σούπα μας συνοδεύσαμε με ένα πολύ ευχάριστο και ευκολόπιοτο κρασί από το Κτήμα Μεγαπάνου, το Σαββατιανό.

Ψητό πλευρώτους με μελίχλωρο Λήμνου και λιαστές ντομάτες

Με το ίδιο κρασί, το Σαββατιανό, απολαύσαμε ένα πιάτο που μου άρεσε πολύ, ψητό μανιτάρι πλευρώτους με λιαστή ντομάτα και τυρί μελίχλωρο Λήμνου. Αχτύπητος συνδυασμός. Πολύ καλό το μανιτάρι με το τυρί αλλά η λιαστή ντομάτα πραγματικά το απογείωσε. Κάτι σαν πίτσα χωρίς το ψωμί, αλλά σε σαφώς ανώτερο επίπεδο. Ξετρελάθηκα. Δεν άφησα ούτε ψιχουλάκι!

Πράσινη σαλάτα με κίτρινα πλευρώτους και πορτοκάλι

Μετά μας ήρθε μια ωραία και δροσερή πράσινη σαλάτα με κίτρινα πλευρώτους και πορτοκάλι. Τα μανιτάρια στη σαλάτα δεν ήταν ψημένα αλλά μαριναρισμένα, ώστε να είναι πιο ελαφριά και να ξεκουραστεί ο ουρανίσκος μας από τα ψητά ή σωτέ μανιτάρια. Πολύ καλή ιδέα κι η σαλάτα είχε ευχάριστη νότα εσπεριδοειδών χάρη στο πορτοκάλι που περιείχε. Συνοδεύτηκε από Μοσχοφίλερο του κτήματος Μεγαπάνου.

Τραχανάς με λεντινούλα και πλευρώτους – Στο βάθος η μπρουσκέτα με πατέ τρούφας

Κατόπιν ήρθε η ώρα του συγκλονιστικού, κοσμοϊστορικού γεγονότος που σας προανέφερα: έφαγα για πρώτη φορά στη ζωή μου τραχανά! Μαζί με τον τραχανά έφαγα επίσης για πρώτη φορά μανιτάρια λεντινούλες! Σας λέω, ακόμη να συνέλθω από το μέγεθος του γεγονότος… Να πω την αμαρτία μου; Μου άρεσε ο τραχανάς! Ξέχασα να ρωτήσω αλλά μάλλον ήταν γλυκός. Το όλο πιάτο γλύκιζε ελαφρώς, οπότε μάλλον ήταν γλυκός ο τραχανάς; Τα φώτα σας οι φίλες και φίλοι που γνωρίζετε απ’αυτά παρακαλώ! Μαζί με τον ωραίο τραχανά με τα πλευρώτους και τις λεντινούλες μας ήρθε, ως συνοδευτικό, τραγανή μπρουσκέτα με πατέ μαύρης τρούφας. Νομίζω «μύρισα» και φρέσκια ρίγανη. Μας άρεσε τόσο που ο Τίμος κι εγώ «ξεχάσαμε» αν φάγαμε ή όχι την μπρουσκέτα κι έτσι μας έφεραν και δεύτερη μερίδα για να εμπεδώσουμε καλύτερα τις γεύσεις… Γευστικές αταξίες! Να σημειώσω ότι μαζί με τον τραχανά ήπιαμε ένα υπέροχο λευκό κρασί από το κτήμα Μεγαπάνου, το «Πέτρινο Κελλάρι», και για μη-οινόφιλος το λάτρεψα! Γλυκό, σπιρτόζικο όσο πρέπει χωρίς να καίει, πολύ ταιριαστό με τον τραχανά και την μπρουσκέτα. Μαζί με το Σαββατιανό, σας το προτείνω να το δοκιμάσετε.

Μπιφτέκια με πορτσίνι και πουρέ βιολογικής πατάτας

Αν νομίζατε ότι κάπου εδώ τελείωνε το μενού κάνετε λάθος, αυτά ήταν απλά τα ορεκτικά! Το κυρίως πιάτο ήταν μπιφτέκια γεμιστά με πορτσίνι, ζυμωμένα χωρίς ψωμί ή φρυγανιά κι αυγό, συνοδευμένα με πουρέ βιολογικής πατάτας χωρίς βούτυρο, για πιο έντονη τη γεύση της πατάτας. Πολύ καλή ιδέα, εγκρίνω κι επαυξάνω, το βούτυρο θα βάραινε πολύ το πιάτο. Τα δε μπιφτέκια απίθανα, αν δεν ήξερα ότι δεν είχαν ψωμί δεν θα το καταλάβαινα με τίποτα. Το μόνο μείον ότι θα προτιμούσα λίγο πιο εμφανή τη γεύση του μανιταριού. Λιγουλάκι. Μαζί με τα μπιφτέκια ήπιαμε ωραίο κόκκινο κρασί από τα κτήματα Μεγαπάνου, ένα ευχάριστο Αγιοργείτικο.

Μωσαϊκό με άρωμα τρούφας κι ανθό αλατιού

Όπως λένε οι επιστήμονες, όσο και να φας, υπάρχει πάντα χώρος για επιδόρπιο κι έτσι μας ήρθε ένα ωραιότατο, μαλακό κι αφράτο μωσαϊκό, αρωματισμένο με τρούφα και ανθό αλατιού. Πώς φτιάχνουν έτσι αφράτο το μωσαϊκό; Πρέπει να βρω το μυστικό τους εκεί στην Καλλίστη, δεν θα μου ξεφύγει… Αλάτι στο μωσαϊκό, θα ρωτήσετε. Προσωπικά είχα φάει παλιότερα σοκολάτα Lindt με αλάτι κι έτσι η γεύση μου ήταν γνώριμη, μάλιστα την αγαπώ πολύ. Σε όσους αρέσει η αλατισμένη καραμέλα θα λατρέψετε το αλάτι στη σοκολάτα. Μόνο σε κάποια σημεία μου φάνηκε λίγο πιο έντονο από ότι θα το ήθελα, ίσως δεν είχε ανακατευτεί τόσο καλά. Κατά τ’αλλα εξαιρετικό γλυκό, το εξαφάνισα κι ας είχα σκάσει πια από το τόσο φαγητό. Στο τέλος μας σέρβιραν καφέ για χώνεμα, κι αυτός με μανιτάρι, ή μάλλον με σκόνη από γανόδερμα, το οποίο είναι πολύ σπέσιαλ μανιτάρι, δείτε το βίντεο παραπάνω για περισσότερα.

Με τα πολλά η ώρα είχε πάει περασμένη 1 τα ξημερώματα κι έτσι αυτή η υπέροχη βραδιά έφτασε στο τέλος της. Πολλές πρωτιές για μένα, πρώτη φορά τραχανάς, πλευρώτους, λεντινούλες… Πολύ όμορφη η Καλλίστη, ωραία κουζίνα κι ευχάριστο περιβάλλον. Θέλω να ξαναπάω και να δοκιμάσω περισσότερα εδέσματα.

Οι υπέροχες σεφ μας, Νίκη κι Ευδοκία
Το γλυκά κορίτσια που μας σέρβιραν

Όσον αφορά τα ωραία πράγματα που φάγαμε και ήπιαμε, περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ:

  • Για τα μανιτάρια Δίρφυς, στο site www.manitariadirfis.gr , στο ηλεκτρονικό τους κατάστημα, www.manitaropolio.grκαι σε επιλεγμένα μαγαζιά και σούπερμαρκετ
  • Για τα κρασιά του κτήματος Μεγαπάνου, στο site www.megapanos.gr, σε επιλεγμένες κάβες και σούπερμαρκετ
  • Για τις βραδιές γευσιγνωσίας και γευσιγνωστικά ταξίδια του Τίμου Πετρίδη, στο site gastronomyclub.weebly.com  
  • Για το εστιατόριο Καλλίστη, στο site: kallistigefsis.gr/ και στο τηλέφωνο 210-6453179

Πάντα μου άρεσαν τα μανιτάρια, αλλά οι γνώσεις μου περιορίζονταν στα κλασικά μικρά λευκά. Μετά από αυτή τη γευσιγνωσία θα έλεγα ότι προτιμώ τις λεντινούλες, γνωστές και ως shiitake. Εσάς, ποιο είδος μανιταριού είναι το αγαπημένο σας; Έχετε κάτι να προσθέσετε ή να ρωτήσετε γι’αυτό το άρθρο; Τα σχόλια σας είναι ευπρόσδεκτα!

Μη χάνετε συνταγή!

γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter με όλες τις συνταγές και τα νέα του blog

Comments

  1. says

    Καλημέρα Μάριον! Πραγματικά ενθουσιάστηκα με τον τραχανά και δεν ήταν καθόλου όπως το περίμενα (και φοβόμουν!) Χαίρομαι που σου άρεσε το άρθρο κι όπως λες, με βλέπω να πειραματίζομαι με τραχανά κι άλλο… ;) Φιλάκια!

Σχόλια; Ερωτήσεις; Εντυπώσεις; Πείτε μου!